عبدالوهاب صادقی

نارین نیوز؛ صدا و سیما تا به امروز توانسته رسالت سنگین تبیین سیاست ها و هدایت افکار عمومی را در سطحی گسترده به خوبی انجام و در میدان بی رقیب رسانه ای و پوشش خبری به اهداف از قبل برنامه ریزی شده  نایل آمده  و با راه اندازی شبکه های ماهواره ای دیجیتال، خود را به تکنولوژی روز دنیا مجهز سازد، تلاش شبانه روزی پرسنل زحمتکش این سازمان عریض و طویل در این راه قابل تقدیر و ستودنی است.
امّا به نظر می رسد با ورود  رقبای نوپای مجازی در این عرصه، یکه تازی ابر رسانه ای صدا و سیما با چالشی جدّی مواجه و مرحلۀ نوینی آغاز گردیده که کار جذب مخاطبان جدید و نگهداری از مخاطبان سنتی با دشواری هایی روبرو شده است. شبکه های ناشناخته ای با تکثیر سرطانی در این آشفته بازار، سر برآورده و شروع به تاخت و تاز نموده و در جذب مخاطب موفّق بوده اند و این موضوع تهدید و خطری بزرگ برای ساختار فرهنگ غنی و پربار و اصیل ایران اسلامی تلقّی می شود.
درصد قابل توجهی از این شبکه های مجازی نو رسیده و لجام گسیخته و بی در و پیکر و بی حدّ و مرز و غیرقابل کنترل با منافذ اهریمنی فرامرزی در پوششی ظاهری برای پرکردن اوقات فراغت و سرگرمی، قادرند در تغییر ذائقۀ فرهنگی و انحراف افکار مخاطبانشان،تاثیراتی بسیار منفی با عوارض درازمدت بر جای گذارند.
عواقب و آسیب های غیرقابل جبران این غفلت فرهنگی دامنگیر همه خواهد شد که در خوش بینانه ترین حالت، آنان قادرند به دلیل ناآگاهی و نگرش سطحی و احساسی با دامن زدن به  التهابات اجتماعی و سیاسی و حاشیه پردازی های نابخردانه در حوزه های نژادی و قومی و مذهبی و آیینی، موجبات تفرقه و تجزیه فرهنگی جامعه را فراهم  آورند، حتّی در آینده ای نزدیک، این شبکه های مجازی توانایی آن را خواهند داشت  هسته های مقاومت پیکره اجتماع را که  نگهدارنده های کهن ولی توانمند ما  بوده اند، با خطر مواجه ساخته و ضعف و تحلیل و یا انحراف این سپر تدافعی را باعث گردند، هسته های مردمی که در مساجد و مدارس و غیره تا به امروز تمام کشور را  شور و نشاط و به امنیت ملّی استحکام بخشیده است.
در اندک فرصت پیش رو، صدا و سیما باید قدر مخاطبان بیشمار و ده ها میلیونی  را دانسته و سعی خود را در بهبود و ارتقاء کمّی و کیفی برنامه هایش دوچندان نماید و با دقّتی مضاعف در احترام به حقوق تمام اقشارو اقوام و پیوستگی های تاریخی آحاد ملّت و با تجدید نظر در زاویه نگرش و طرد احساس غرور سنّتی از خویش، گستره وسیع تری را در تمام ابعاد سلایق اجتماعی، تحت پوشش قرار داده و جذب نماید.
با رفتار های محافظه کارانه و صرف دل بستن به فیلترینگ و سانسورهای بدیع و انفعال و انحراف و عقب نشینی گام به گام فرهنگی، نه تنها نتیجه ای عاید نمی شود بلکه زمان را از دست داده و با گرۀ کور فرهنگی روبرو خواهیم شد که دیگر راهی برای باز کردن آن باقی نمی ماند.
نادیده گرفتن  تنوع ذائقۀ مخاطبان درتمام گروه های سنی به خصوص جوانان و نوجوانان که آسیب پذیر ترین قشر جامعه را تشکیل می دهند و عدم وسعت نظر، منجر به طرد مخاطبان و در نتیجه جذب آنان به کانال های ماهواره ای بیگانه و فضای مجازی خواهد شد، نظیر چنین غفلتی که از سال ها قبل در اثر کم توجهی به ارزش محتوایی بعضی از مجالس و محافل فرهنگی و مذهبی صورت گرفت و بهره مندی های اخلاقی و فراگیری اصول عقیدتی و راهنمایی های مذهبی در آنها کمرنگ گردیده و جای خود را به مراسم آیینی محض سپرد و تغییری را در بافت حضار و در نتایج خروجی آن مجالس پدید آورد…
در هر حال سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با ترسیم چارچوبی منضبط حول محوری قانونی و برحذر از دو دیدگاه خطرناک دگماتیسم متحجّر و ولنگاری مدرنیته در حوزۀ فعالیت های هنری و فرهنگی و با نزدیک تر کردن فاصلۀ دیدگاه های متخصصین در امر نظارت و پالایش، به منظور ایجاد آرامش و اعتدال فرهنگی و نیز با آگاهی از اهمیّت رسالتی که در خط مقدّم جبهۀ نبرد نرم بر دوش دارد، باید خطر رشد دوطرفه انحرافات و شکاف عمیق رفتاری و آداب و هنجارهای ویترین اجتماع و نفوذ  زیرپوستی جریانات ضدارزشی و غیراخلاقی بسیار مخرّب را جدّی گرفته و هوشیارانه تمام توان و تلاش خود را در تقویت و تبیین بنیان های فرهنگی ایران اسلامی به کار گیرد.
نقطۀ حساس و آسیب پذیر و یا چشم اسفندیار و پاشنۀ آشیل هر اجتماع، ناهمگن بودن باور های فرهنگی و یا به زبان ساده تر، تضاد فرهنگی است که می توان آن را خطرناک تر از فاصلۀ حاد اقتصادی در بین اقشار جامعه دانست و تلاطم های غیر قابل کنترل را در پی داشته و مستعد زایش انواع بلایاست و برای رفع و حل فوری این معضل، تشکیل اتاق فرمانی واحد با بسیج همۀ خبرگان بصیر در نهاد های متولّی فرهنگ و همکاری و مشاوره  تمام وقت آنان با برنامه سازان صدا و سیما ضروری به نظر می رسد. درک فوری اهمیّت بازنگری و بررسی و کنکاش مجدّد  برنامه های متولیان متعدد فرهنگی و در پی آن، انتخاب راهبردی همراستا و مشترک و جسارت  ابراز نقد فنی و دلسوزانه از سوی منتقدین آگاه در این حوزه می تواند راهگشا باشد.