محمد وحید کریم بیکی

امروز چه بخواهیم و چه نخواهیم آسیب های اجتماعی به یکی از مهمترین مشکلات و چالش های پیش رو در کشور ما تبدیل شده است و افزایش روز به روز این پدیده ناخوشایند و بحران آفرین، تهدید جدی برای مردم و نظام محسوب می شود.
آنچه مسلم است باید علل مختلف آسیب های اجتماعی را از جنبه های گوناگون فردی، اجتماعی و غیره مورد بررسی قرار داد و با در نظر گرفتن شرایط متناسب هر یک به درمان آنها اندیشید.
بی شک توجه به ساختار اصلی ترین هسته اجتماع یعنی خانواده و اهمیت دادن به ارزش های انسانی و اسلامی در خانواده ها و همچنین ایجاد فضایی آرام و امن، صمیمی و دلنشین و بهره گیری از ارتباطات عاطفی صحیح و موثر میان اعضای خانواده می تواند تا حد بسیار زیادی در پیشگیری از کج روی ها و آسیب های ناشی از آن موثر واقع شود.
متأسفانه با گذشت زمان و ماشینی تر شدن زندگی، بین اعضای خانواده ها جدایی افتاده و آنها روز به روز بیشتر احساس تنهایی و از خود بیگانگی می کنند و رابطه بین فرزندان و خانواده تا حدودی مختل شده است. البته هر چه قطع این ارتباط طولانی تر باشد به همان میزان انحرافات اخلاقی و آسیب ها در فرزندان بیشتر مشاهده خواهد شد.
امروزه شرایطی پیش آمده که والدین نیاز جدی و مبرم به دانش افزایی در زمینه مهارت های زندگی، همسرداری و فرزندپروری دارند تا آنها بتوانند با ویژگی های روانی و شخصیتی همدیگر آشنایی پیدا کرده و ارتباط خود را مستحکم تر نمایند.
مسئولان نیز باید به این باور برسند که رفع آسیب های اجتماعی به ویژه معضل اعتیاد، طلاق و بیکاری که در رأس آسیب ها و بی نظمی های اجتماعی قرار دارند، نیاز به یک برنامه فکری جامع و اجرای درست آن دارد که باید در سطوح مختلف پیاده سازی و عملیاتی شود.