سیدیحیی یثربی

خداوند در قرآن‌کریم سوره‌ آل‌عمران آیه‌ ۶۸ می‌فرماید: نسبت بی‌اساس به حضرت ابراهیم(ع) ارزشی ندارد، کسانی به ابراهیم(ع) نزدیک‌ترند و به او وابستگی بیشتری دارند که او و پیامبر اسلام(ص) را بپذیرند و پیروی کنند. ملاک اسلام، رفتار و ملاک محبت هم رفتار است.

اینک این سؤال مطرح می‌شود که چه کسانی پیامبر(ص) و اهل بیت او نزدیک‌ترند؟ پاسخ این پرسش در همین آیه است. پاسخ درست آن است که کسانی به اهل بیت نزدیک‌ترند که بیش از دیگران از خدا اطاعت کنند. حدیثی از علی(ع) در تفسیر همین آیه آمده است که می‌فرماید: دوست و پیرو حقیقی محمد(ص) کسی است که از خداوند فرمان ببرد، اگرچه از نظر نسب و نژاد از پیامبر(ص) دور باشد. دشمن محمد(ص) کسی است که به خداوند عصیان ورزد، هر چند که از نظر نژاد و نسب از نزدیکان پیامبر(ص) باشد.(مجمع‌البیان، تفسیر آیه‌ ۶۸ سوره‌ آل‌عمران)

بنابراین برای اینکه دچار تحریف و انحراف نشویم، باید بدانیم که حضرت‌زهرا(س) از ما نمی‌خواهد که او را ستایش کنیم، بلکه از ما می‌خواهد از او یاد بگیریم که چگونه بنده خدا باشیم. برای نمونه، جریان تسبیح فاطمه‌زهرا(س) را در نظر بگیرید. حضرت به خاطر کوچک بودن بچه‌هایش و کار خانه مانند آسیاب‌کردن گندم و جو و آب‌آوردن، خیلی در زحمت بود، به طوری که بند مشک آب روی شانه‌اش جا انداخته بود.

او را وادار کردند که از رسول‌خدا(ص) بخواهد که یک خدمتکار به او بدهد. او با این نیت به دیدار پدر رفت و جریان را گفت. حضرت در پاسخ دخترش گفت: من می‌دانم که تو خیلی در عذابی؛ اما کاری می‌کنم که رنجت جبران شود. من به تو خدمتکار نمی‌دهم ولی ذکری به تو یاد می‌دهم که شب‌ها پس از تمام‌شدن کارهایت بگویی. این ذکر ۳۴ مرتبه الله‌اکبر، ۳۳مرتبه سبحان‌الله و ۳۳ مرتبه الحمدلله است.

اکنون ما چگونه می‌توانیم با تمام امکاناتی که از حلال و حرام در اختیار داریم، شیعه فاطمه زهرا(س) باشیم و خود را با وجود شرایط نادرست زندگی‌مان، عاشق فاطمه(س) بدانیم؟ کمی دقت کنیم تا دچار توهم نشده و به بیراهه نرویم و چنان نپنداریم که بدون توجه به حلال و حرام و بدون سیر در بندگی خدا می‌توانیم عاشق فاطمه(س) باشیم و فردا به وسیله او نجات یابیم.

سخن آخر آنکه اهل بیت راهنمای ما هستند تا بنده خدا باشیم، نه پناهگاه ما در برابر نافرمانی‌های ما نسبت به خداوند.