امروز پس از گذشت 8 سال از آن تخریب‌ها و وعده‌وعیدها، رئیس جمهور محترم ناراحت است. چرا که جوجه‌هایش به اندازه تخم‌مرغ‌هایش نیست. انتظارات مردم برآورده نشده است. کسانی که روحانی را انتخاب کرده‌اند، می‌گویند قرار بود با کلید جادویی هم چرخ‌های اقتصاد بچرخد و هم چرخ‌ سانترفیوژها!

 وحید کریم‌بیکی: آذرماه سال ۱۳۹۲ بود که در مقاله‌ای با عنوان «جوجه را آخر پاییز می‌شمارند» خطاب به حسن روحانی رئیس جمهوری منتخب ملت ایران مطالبی را نوشتم. در آن یادداشت کوتاه که در واکنش به برخی سخنان روحانی در صدمین روز از تشکیل دولت تدبیر و امید بود،  چنین اظهار داشتم که مردم ایران همه حرکات و سکنات دولت‌مردان قبلی و فعلی را در ذهن دارند و اظهار امیدواری کردم پایان کار دولت روحانی مانند دولت‌های گذشته به افول و تخریب وی و دولتش نیا‌نجامد.

در آن زمان حسن روحانی به شدت به تخریب رئیس‌جمهور پیش از خود روی آورده بود و عامل مشکلات کشور را بی تدبیری دولت قبل می‌دانست و نه تحریم‌های ظالمانه؛ حتی پس از انتخابات نیز به جای نگرش همدلانه و استفاده از همه ظرفیت‌های کشور، دست از تخریب ناعادلانه دولت قبل برنداشت و تمام اقدامات انجام شده طی هشت سال گذشته را نادیده گرفت. حتی در مواردی بدون نگاه کارشناسی آنچه پیش از وی انجام شده بود را از برنامه کنار گذاشت. (مانند حذف کارت سوخت و طرح مسکن) لذا طی مقاله‌ای کوتاه و به جهت ثبت در تاریخ خطاب به وی نوشتم که سعی کنید صحبت‌ها و رفتارهای شما از حال تا آینده با هم همسو باشد، پایان دولت شما مانند پایان دولت‌های پس از انقلاب با تخریب و نکوهش و سرزنش منتقدین همراه نباشد. خطاب به رئیس‌جمهور آوردم که مبادا با این فرمایشات، عملکرد حضرتعالی و همکارانتان دست‌آویزی برای رییس‌جمهور بعدی این کشور قرار گیرد.

حالا امروز آخر پاییز است. هنوز رئیس جمهوری بعدی انتخاب نشده است. اما وقت شمارش جوجه‌های آقای روحانی فرا رسیده است. جوجه‌هایی که از نطفه وعده‌های وی شکل گرفته بودند و قرار بود به سبد رفاهی، فرهنگی و اجتماعی و حتی سیاسی مردم بیایند. مرغ شوند و مردم را بهره‌مند سازند؛ اما متاسفانه بسیاری از آن‌ها حتی متولد هم نشدند. به اصلاح ما یزدی‌ها «کُل‌گیر» شدند.

امروز پس از گذشت ۸ سال از آن تخریب‌ها و وعده‌وعیدها، رئیس جمهور محترم ناراحت است. چرا که جوجه‌هایش به اندازه تخم‌مرغ‌هایش نیست. انتظارات مردم برآورده نشده است. کسانی که روحانی را انتخاب کرده‌اند، می‌گویند قرار بود با کلید جادویی هم چرخ‌های اقتصاد بچرخد و هم چرخ‌ سانترفیوژها! اما نشد.

این را همه می‌دانند و گله‌مندند. حتی رئیس بانک مرکزی که گمارده و به عبارتی کارمند حسن روحانی است، در جریان مناظرات سعی دارد از دولت فاصله بگیرد.

اما حسن روحانی -رئیس جمهور- صبح امروز (چهارشنبه) و پس از هشت سال برای دفاع از خود و دولتش در صفحه تلویزیون ظاهر شد و در جمع در اعضای کابینه‌اش گفت: اینکه می‌گوییم در این ۸ سال هیچ کاری نشده است، به مردم ظلم می‌کنیم، چون کشاورزی و صنعت و زیرساخت‌ها و فضای مجازی دست مردم است و اینکه می‌گوییم کاری نشده یعنی ملت کار نکرده‌اند و این توهین به مردم است.

خب! باید منصف باشیم. اصلا فرق ما با حسن روحانی در همین است. نباید بگوییم هیچ کاری نشده است. به قول روحانی نباید به مردم  ظلم کنیم. نباید به مردم و شعورشان توهین کنیم. نباید رفتار او را تکرار کنیم، در این سالها کار شده است. اما آن گونه که قرار بود بشود، نشده است. به عبارتی درصد کمی از تخم‌ها جوجه شده‌اند. برخی جوجه‌ها هم مرده‌اند. در واقع تعداد مرغ‌ها کم است.

سوال سال ۱۳۹۲ را دوباره از آقای روحانی می‌پرسم. آقای روحانی! شما که در صحبت‌های خود در آذرماه ۹۲ بی‌تدبیری‌ها را عامل اصلی مشکلات اقتصادی کشور عنوان می‌کردید و نه تحریم ها را؛ چرا در اولین اقدام، برای برون رفت از مشکلات کشور به سراغ برداشتن تحریم‌ها رفتید. تحریم‌ها باید برداشته می‌شد، اما چرا همه تخم‌مرغ‌های کشور را در یک سبد چیدید؟ چرا از همه ظرفیت‌های کشور برای رفع مشکلات و فشارهای اقتصادی که  غالبا داخلی است و سخت گریبانگیر مردم شده است، نپرداختید؟ لطفا صادقانه پاسخ دهید که بخش عمده مشکلات کشور از بی‌تدبیری و کاهلی است، یا تحریم‌ها؟